Kao i u većini drugih zemalja, veridba je danas samo deo tradicije, a ne i pravno regulisana institucija – s jednim izuzetkom!
Godine 1949, Vrhovni sud Federativne Narodne Republike Jugoslavije doneo je Uputstvo o povraćaju vereničkih darova. Prema Uputstvu, kada dođe do raskida veridbe, svaka strana ima pravo da traži ono što je dala i ima dužnost da vrati ono što je primila povodom veridbe, nezavisno od toga koja je strana i iz kojih razloga odustala od veridbe. Sud će odbiti tužbu za povraćaj darova jedino ako utvrdi da je tužilac iz koristoljubivih ili drugih niskih pobuda zloupotrebio običaj veridbe i veridbenih darova, odnosno ako povraćaj darova traži samo radi “uniženja i šikane” druge strane. Pošto drugih izvora prava za veridbu nema, Uputstvo sadrži i danas prihvatljivo rešenje za povraćaj vereničkih darova u slučaju raskida veridbe.
