Po Zakonu o osnovama sistema obazovanja i vaspitanja, u svim obrazovno-vaspitnim ustanovama u Srbiji zabranjena je diskriminacija na osnovu rasne, nacionalne, etničke, jezičke, verske ili polne pripadnosti, fizičkih i psihičkih svojstava, smetnji u razvoju i invaliditeta, zdravstvenog stanja, uzrasta, socijalnog i kulturnog porekla, imovnog stanja, političkog opredeljenja i po drugim osnovama utvrđenim zakonom.
Diskriminaciju zakon definiše kao „svako neposredno ili posredno, na otvoren ili prikriven način, isključivanje ili ograničavanje prava i sloboda, nejednako postupanje ili propuštanje činjenja, odnosno neopravdano pravljenje razlika povlađivanjem ili davanjem prvenstva“. Zabranjeno je i podsticanje ili nesprečavanje takvih aktivnosti.
Ipak, postoje i vrste diskriminacije koje nisu zabranjene – a to su mere koje su uvedene upravo radi postizanja pune ravnopravnosti osobe ili grupe koja se nalazi u nejednakom položaju u odnosu na većinu. Ovo se popularno naziva „pozitivnom diskriminacijom“.
